Υπάρχει μια εκτενής λίστα από αλλαγές στο The Witcher 3: Wild Hunt Remastered, αλλά ποια είναι η σημαντικότερη από αυτές; Διόρθωσαν τα καταραμένα δέντρα στα οποία κολλούσε ο Roach όταν ήσασταν πάνω σε άλογο.
Το The Witcher 3 έχει αναγνωριστεί εδώ και καιρό ως ένα κρίσιμο RPG και παιχνίδι ανοιχτού κόσμου, αλλά είναι αδύνατο να μην αναγνωρίσουμε ότι υπάρχουν πολλές μικρές απογοητεύσεις που πάντα υπήρχαν στην φανταστική αυτή επική ιστορία. Για μένα, το κύριο από αυτά ήταν ο τρόπος που ο Roach συνήθως κολλούσε ή πιάνονταν από τα δέντρα καθώς περνούσα. Και ενώ αυτό μπορεί να φαίνεται ως μια ασήμαντη αλλαγή, το γεγονός ότι δεν συμβαίνει πια είναι μια πραγματική μεγάλη ανακούφιση. Και, πιο γενικά, αυτό είναι ενδεικτικό του τι είναι το The Witcher 3 Remastered σε μεγαλύτερη κλίμακα. Κανείς δεν ζήτησε πραγματικά αυτή την ενημέρωση, ούτε καν την περίμενε, αλλά είναι δύσκολο να αρνηθούμε ότι βελτιώνει το The Witcher 3 σε σχεδόν όλους τους τομείς. Επιπλέον, με έκανε να σκεφτώ πόσο γρήγορα προχωράμε από τα βιντεοπαιχνίδια γενικά και πόσο θα ήθελα να έχουμε περισσότερες ευκαιρίες να επιστρέφουμε σε παλιές παιχνίδια, όχι μόνο με οπτικές αναβαθμίσεις ή remake, αλλά με μια ουσιαστική ματιά στο πώς τα βασικά συστήματα και η εμπειρία μπορούν να βελτιωθούν.
Τα RPG που διαρκούν 100 ώρες είναι ένα μόνιμο κομμάτι της ζωής μου όσο μπορώ να θυμηθώ, αν και πια δεν αντέχω τα binge sessions. Θυμάμαι ακόμα να προσπαθώ να αλλάξω την πρώτη μου κάρτα γραφικών στο λύκειο, μόνο και μόνο για να μπορώ να παίξω το The Witcher 2. – Αναθεωρητής Hayes Madsen
Ένας παλιός φίλος
Όταν κυκλοφόρησε το The Witcher 3, ήμουν ακόμα στο πανεπιστήμιο, ζώντας σε ένα μικροσκοπικό σπίτι που ήταν, κάπως, ακόμα μικρότερο από ένα διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων. Θυμάμαι ότι ήμουν κλεισμένος στην ντουλάπα του υπνοδωματίου μου για 300 ώρες, μαγεμένος από το The Witcher 3 και τον κόσμο που σχεδόν αβίαστα πλέκει. Ως κάποιος που τότε δεν είχε φίλους, ήταν υπερβολικά εργαζόμενος και φτωχός, υπήρχε κάτι στην εμπειρία του Geralt που με άγγιξε βαθιά. Ένας χαρακτήρας κλεισμένος σε ένα μονοπάτι που ποτέ δεν διάλεξε, αλλά προσπαθώντας να το κάνει όσο το δυνατόν καλύτερα.
Ενώ δεν θέλω να εστιάσω πολύ στην αρχική εμπειρία του The Witcher 3, μπορώ να πω ότι η επιστροφή στο παιχνίδι χρόνια αργότερα έχει μόνο αυξήσει την εκτίμησή μου γι’ αυτό. Η γραφή του The Witcher 3 φάνηκε να είναι ένα βήμα πάνω το 2015, αλλά ακόμα και πάνω από μια δεκαετία αργότερα, υπάρχουν πολύ λίγα παιχνίδια που μπορούν να την ανταγωνιστούν. Η πολυπλοκότητα της ηθικής του και των επιλογών, ο τρόπος που οι πλευρικές αποστολές αβίαστα εντάσσονται στην κεντρική αφήγηση, και η συναρπαστική ανάπτυξη του Geralt ως πατέρα εξακολουθούν να έχουν πραγματική συναισθηματική βαρύτητα. Φυσικά, τίποτα από αυτά δεν χάνεται με αυτή την αναθεώρηση, και περιλαμβάνει επίσης τις δύο επεκτάσεις του The Witcher 3. Δύο εξαιρετικές ιστορίες που αντικατοπτρίζουν τον Geralt με νέους τρόπους, ερευνώντας τη μετάνοια και τη σωτηρία στο Hearts of Stone, και τη λαχτάρα για μια ειρηνική ζωή στο Blood and Wine.
Γραφικές και gameplay αναβαθμίσεις
Η αναθεώρηση δεν κάνει το The Witcher 3 να αισθάνεται σαν ένα νέο παιχνίδι. Είναι ουσιαστικά η ίδια εμπειρία, με τα φωτεινά και τα ελαττώματά της. Αυτό είναι κατά βάση καλό, καθώς η ακαταστασία του The Witcher 3 είναι τελικά αυτό που το καθιστά τόσο εθιστικό – ένα grand ταξίδι και ένας συναρπαστικός κόσμος που φαίνεται ζωντανός και αναπνεόμενος. Αλλά τόσα πολλά από αυτά τα ελαττώματα έχουν τώρα καλυφθεί και έχουν γίνει λιγότερο ενοχλητικά, αν όχι ανύπαρκτα πια. Είναι λίγο σαν να βλέπεις έναν φίλο που αλλάζει το χρώμα των μαλλιών του και κάνει νέο κούρεμα – δεν φανταζόσουν ποτέ ότι θα είχε αυτό το στυλ, αλλά τώρα που το βλέπεις, πραγματικά λειτουργεί.
Αυτή η αναθεώρηση φαίνεται πολύ σε ευθυγράμμιση με την ενημέρωση 2.0 που κυκλοφόρησε η CD Projekt Red για το Cyberpunk 2077, και είμαι ειλικρινά λίγο έκπληκτος από την ποσότητα των αλλαγών που έχουν γίνει εδώ και πόσο προσεκτικές φαίνονται πολλές από αυτές.
Η πιο προφανής αλλαγή σε αυτή την αναθεώρηση είναι μια πλήρης γραφική αναβάθμιση, με τον φωτισμό να λαμβάνει ιδιαίτερη προσοχή. Σε γενικές γραμμές, η οπτική αναβάθμιση καθιστά το The Witcher 3 ακόμα πιο εντυπωσιακό, με τις περιβάλλουσες να αποκτούν ιδιαίτερη ζωντάνια. Τα χωράφια εμπνευσμένα από την Ιταλική Ριβιέρα του Tuissant λάμπουν στον ήλιο, και μπορείς σχεδόν να νιώσεις την πυκνή υγρασία στους βάλτους του Velen. Οι φυσικές ιδιότητες των μαλλιών έχουν επίσης βελτιωθεί, και οι κινήσεις των χαρακτήρων φαίνονται ακόμα πιο ομαλές.
Ενώ γενικά πιστεύω ότι τα γραφικά ενισχύουν την ξεχωριστή μίξη ρεαλισμού και στυλ του The Witcher 3 ακόμα περισσότερο, υπάρχει περιστασιακά κάποιος χαρακτήρας που φαίνεται λίγο παράξενος στις αναβαθμισμένες οπτικές. Εξίσου, αυτή η οπτική αναβάθμιση φαίνεται να συνοδεύεται από μερικά νέα ζητήματα απόδοσης. Παίζοντας σε PC, έχω αντιμετωπίσει περιστασιακά καθυστερήσεις σε μερικές από τις πιο πολυσύχναστες σκηνές ή μάχες. Αλλά θα πρέπει να σημειωθεί ότι η CD Projekt Red έχει ήδη δεσμευτεί για βελτιώσεις στην απόδοση.
Ενώ πιθανώς δεν θα το παρατηρούσατε εκτός αν το ψάχνατε επίτηδες, υπάρχει μια ολόκληρη σειρά από νέες κινήσεις που έχουν προστεθεί και στις μάχες. Ο Geralt έχει νέες οπτικές εφέ για την εκτέλεση των Σημάτων, νέες κινήσεις τελειώματος στις μάχες και κινήσεις αναμονής. Αυτές οι αλλαγές είναι υποτονικές, προφανώς, αλλά προσθέτουν μια μεγαλύτερη αίσθηση ποικιλίας, ειδικά όταν τις συνδυάσετε με τις μεγάλες αλλαγές που έχουν γίνει στα συστήματα παιχνιδιού.
Βελτιώσεις στο gameplay και την εμπειρία χρήστη
Η οπτική αναβάθμιση του The Witcher 3 Remastered είναι ευχάριστη, αλλά όπου βρίσκονται οι περισσότερες αλλαγές για αυτή την έκδοση του παιχνιδιού είναι στις αλλαγές gameplay. Και πάλι, πρέπει να δηλώσω εδώ πόσο ευγνώμονες είμαι που απαλλάχτηκα από αυτό το καταραμένο πρόβλημα με τα δέντρα.
Αλλά η αλλαγή που απολαμβάνω περισσότερο είναι το αναθεωρημένο σύστημα δεξιοτήτων, το οποίο φαίνεται πολύ πιο έξυπνο, πιο ρευστό και ενθαρρύνει την πειραματική προσέγγιση. Το αρχικό σύστημα δεξιοτήτων του παιχνιδιού ήταν, εν συντομία, μια αναρχία. Ακόμα και η διάταξη του συστήματος δεξιοτήτων έχει αλλάξει εντελώς, μοιάζοντας περισσότερο με ένα σωστό δέντρο δεξιοτήτων τώρα παρά με μια επιφανειακή γκάμα επιλογών. Αυτό οπτικά έχει πολύ περισσότερο νόημα, παρέχοντας μια ωραία νέα αίσθηση προόδου. Αλλά κάτω από την επιφάνεια, έχουν γίνει επίσης αλλαγές για την εκλεπίσωση των τιμών μπόνους για τις δεξιότητες, τις συνεργασίες μεταξύ ορισμένων δεξιοτήτων, και άλλα.
Είναι λίγο δύσκολο να εντοπίσουμε ακριβώς πώς αλλάζει τα πράγματα, αλλά μετά από μερικές δεκάδες ώρες, μπορώ να πω ότι βρήκα την πρόοδο του The Witcher 3 πιο ικανοποιητική με αυτό το σύστημα. Είναι δραματικά πιο εύκολο να δημιουργήσετε “builds” τώρα και να ρυθμίσετε πραγματικά τον τύπο του Witcher που θέλετε να παίξετε, είτε αυτός είναι ένας ειδικός στη χρήση σπαθιών είτε ένας έξυπνος μάστερ βομβών και φίλτρων.
Για να συμπληρώσουν αυτές τις αλλαγές, οι μάχες έχουν μια νέα “Μοντέρνα” κάμερα που παρακολουθεί πιο κοντά τον Geralt για να κάνει τη δράση πιο εντυπωσιακή, ενώ η συμπεριφορά των εχθρών έχει επίσης τροποποιηθεί ελαφρώς. Αυτές οι αλλαγές δεν είναι αρκετές για να κάνουν τις μάχες του The Witcher 3 να είναι από τις καλύτερες όλων των εποχών, αλλά κάνουν τις μάχες να φαίνονται πιο δυναμικές και προκλητικές. Προσωπικά μου αρέσει ο νέος σχεδιασμός της κάμερας, καθώς αισθάνομαι ότι ακόμη και αυτή η ελαφρώς διαφορετική προοπτική καθιστά τις μάχες πιο σφοδρές και έντονες, παρά τις τακτικές RPG υποθέσεις – μια αλλαγή που ταιριάζει καλύτερα στον τόνο του παιχνιδιού.
Η άλλη αγαπημένη μου αλλαγή είναι το αναθεωρημένο μενού, το οποίο είναι πολύ απλούστερο και πιο εύκολο στη πλοήγηση τώρα. Ιδιαίτερα η περιοχή του κωδικοποιητή του κύριου μενού δεν φαίνεται σχεδόν τόσο βαρύ, στο σημείο που πραγματικά απολαμβάνω να διαβάζω ορισμένα από τα βιογραφικά χαρακτήρων και τα βιβλία, χωρίς να χρειάζεται να ψάχνω μέσα από μια μεταφορική στοίβα.
Ο τρόπος που κινείστε μέσα στον κόσμο του The Witcher 3 και αλληλεπιδράτε με αυτόν έχει επίσης βελτιωθεί και έχει γίνει λιγότερο ενοχλητικός: η αναρρίχηση δεν είναι τόσο δύσκολη, η παρακολούθηση ορισμένων αποστολών είναι πιο εύκολη, οι αισθήσεις του Witcher είναι πιο καθαρές στη χρήση, είναι πιο εύκολο να δραπετεύσετε από μάχες, και η λίστα συνεχίζεται.
Αυτές οι αλλαγές είναι πολλές που απλά δεν θα παρατηρούσατε αν δεν τις ψάχνατε, αλλά ως κάποιος που έχει επενδύσει περίπου 600 ώρες στο The Witcher 3 την τελευταία δεκαετία, η διαφορά είναι αισθητή. Αυτή η αναθεώρηση απλά φαίνεται και αισθάνεται καλύτερα να παίζεται με τόσους πολλούς τρόπους, χωρίς να αλλάζει την συνολική εμπειρία, αλλά ενισχύοντάς την – ένα παιχνίδι που ήδη είχε μια “next-gen update” πέρυσι.
Ενώ οι αναθεωρήσεις ή οι remake σίγουρα δεν είναι κάτι νέο, είναι εξαιρετικά σπάνιο να δει κανείς ένα στούντιο να επανεξετάζει ένα παλιό παιχνίδι για να το βελτιώσει πραγματικά, να ερευνήσει σε βάθος τις ρίζες του και να πει, “Τι μπορούμε να κάνουμε για να το κάνουμε ακόμα καλύτερο – να αφαιρέσουμε κάποιες από τις απογοητεύσεις που δεν μπορούσαν να διαγραφούν αρχικά;” Αυτά τα βιντεοπαιχνίδια που απαιτούν χιλιάδες ώρες εργασίας, χρόνια ζωής ανθρώπων που επενδύουν σε αυτά, αξίζουν αυτή την ευκαιρία με τόσους πολλούς τρόπους. Είναι απλώς λυπηρό που περισσότερα δεν την έχουν.
Αλλά στην περίπτωση του The Witcher 3, το εκτενές RPG δεν υπήρξε ποτέ καλύτερο.
Το The Witcher 3: Wild Hunt – Remastered αξιολογήθηκε σε PC με έναν κωδικό που παρείχε ο εκδότης.
Ψάχνετε να εντοπίσετε το δικό σας θήραμα στον κόσμο των παιχνιδιών; Οι προτάσεις μας για παιχνίδια όπως το The Witcher 3 μπορούν να σας καθοδηγήσουν, ενώ οι καλύτεροι ανοιχτοί κόσμοι και οι καλύτερες κατατάξεις RPG έχουν ακόμα περισσότερα να προσφέρουν.