Ο κόσμος του Star Wars είναι γεμάτος από κακούς και αποτρόπαιους χαρακτήρες, αλλά κανένας δεν έχει πιο ανατριχιαστική όψη από τον κύριο αντίπαλο του Star Wars: Galactic Racer, τον Kestar Bool. Είναι ο τρέχων πρωταθλητής της πρόσφατα ιδρυθείσας Galactic League και πραγματικά αξίζει την απέχθειά μας. Ένας παραπονιάρης, αλαζόνας πλούσιος νέος με αναμφισβήτητο ταλέντο στην πίστα που χρειάζεται πραγματικά να μάθει να μένει στη θέση του.
Η στιγμή που ο ανώνυμος πρωταγωνιστής του παιχνιδιού, Shade, τον συναντά, ήταν όλη η κίνητρο που χρειαζόμουν, αλλά δεν συνειδητοποίησα ότι ο δρόμος για να τον προκάλεσω θα ήταν πιο απαιτητικός και συναρπαστικός από ό,τι φανταζόμουν. Αυτό είναι που ένιωθα ότι έλειπε από τα μεγάλης κλίμακας racing games των τελευταίων ετών – δράση υψηλής έντασης και πραγματικές προκλήσεις που σε κρατούν ενωμένο – και το Star Wars: Galactic Racer το προσφέρει άφθονα.
Τα Burnout 3: Takedown και Burnout Dominator υπήρξαν καθοριστικά παιχνίδια για μένα καθώς μεγάλωνα, και από τότε έχω περάσει πολλές ώρες βελτιώνοντας τις ικανότητές μου σε παιχνίδια όπως το Forza Horizon, Mario Kart και Hotshot Racing. Πέρασα πάνω από 30 ώρες παίζοντας το Star Wars: Galactic Racer πριν γράψω αυτή την κριτική, ολοκληρώνοντας την καμπάνια και δοκιμάζοντας τα σενάρια, την Αρκαδία και τα multiplayer modes.
Αίσθηση, μην σκέφτεσαι
Το Star Wars: Galactic Racer προσφέρει μια υπέροχη εμπειρία παιχνιδιού, κάτι που γίνεται εμφανές μετά από μερικούς αγώνες στην καμπάνια μου. Δεδομένου ότι η εταιρεία ανάπτυξης Fuse Games ιδρύθηκε από πέντε πρώην προγραμματιστές της Criterion Games – του στούντιο πίσω από τα Burnout και διάφορα Need For Speed παιχνίδια – δεν είναι και τόσο έκπληξη.
Ανενόχλητο από ελαστικά και κινητήρες βενζίνης, το μοντέλο οδήγησης επιτρέπει στους τρεις τύπους repulsorcraft – γενικά landspeeders, γρήγορες speeder bikes και fluid skim speeders – να είναι εξαιρετικά ευέλικτοι, κάνοντας στροφές με μεγάλες καμπύλες ή απότομες κλίσεις χωρίς καμία σημαντική προσπάθεια στα χειριστήρια. Μόλις κυριαρχήσεις στις προχωρημένες τεχνικές drift, τα φρένα συχνά φαίνονται προαιρετικά, κάνοντάς το Galactic Racer πιο κοντά στο Mario Kart παρά σε Gran Turismo.
Η αίσθηση του παιχνιδιού είναι εξαιρετική, ειδικά στη διαδικασία ελέγχου πριν τον αγώνα. Πρέπει να εισάγεις γρήγορα ακολουθίες κουμπιών που θυμίζουν cheat codes (μία από τις εισόδους για την ικανότητα Auto-Pilot είναι στην πραγματικότητα ο διάσημος κωδικός Konami) μέσα σε πέντε δευτερόλεπτα για να ενεργοποιήσεις τους afterburners σου, να χρησιμοποιήσεις όποιες ικανότητες έχεις αποκτήσει στην τρέχουσα περιοδεία και να ξεκινήσεις τη μηχανή σου. Κάθε πάτημα κουμπιού συνοδεύεται από ευχάριστους ήχους και, στον χειριστήριο DualSense του PS5, υπάρχει μάλιστα και μια ωραία αντίσταση στη σκανδάλη, σαν να γυρίζεις ένα κλειδί σε αυτοκίνητο, για να ξεκινήσεις τη μηχανή σου – και το λέω αυτό ως κάποιος που συνήθως απενεργοποιεί τους προσαρμοστικούς σκανδάλες μόλις έχει την ευκαιρία.
Αναγνωρίζω ότι είναι πολλά για να τα κατανοήσεις στην αρχή. Ο υψηλής ταχύτητας αγώνας είναι τόσο εντυπωσιακός όσο και τρομακτικός για έναν αρχάριο αγωνιζόμενο, καθώς περνάς από πολλές στιγμές αγωνίας που οδηγούν σε στενές στροφές, αν γλιτώσεις αν είσαι τυχερός, ή να εκραγείς σε μια δραματική φωτιά. Τουλάχιστον το Galactic Racer κάνει κάθε σύγκρουση να φαίνεται θεαματική ενώ αναλογίζεσαι τα λάθη σου, με μέρη της μηχανής και τσακισμένα κομμάτια να εκτοξεύονται σε αργή κίνηση και από πολλές γωνίες.
Αλλά, όσο περισσότερο μαθαίνεις τις πίστες, βελτιώνεις τις ικανότητές σου και σπρώχνεις τα όρια της speeder σου, τόσο πιο κοντά πλησιάζεις σε μια κατάσταση ροής αγώνα, νιώθοντας τη Δύναμη καθώς πετάς στην άκρη και χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα που έχεις, ανεξαρτήτως το πόσο ανέντιμα, για να νικήσεις τους αντιπάλους σου στον τερματισμό. Η επιτυχία στο Galactic Racer απαιτεί πλήρη συγκέντρωση ανά πάσα στιγμή. Αυτό δεν θα αρέσει σε όλους για ένα arcade racing παιχνίδι, αλλά όταν βγαίνεις πρώτος, ή ακόμα και απλώς επιβιώνεις από έναν αγώνα, είναι η πιο ικανοποιητική και εμβληματική εμπειρία που έχω βιώσει σε παιχνίδι αγώνων.
Star Tours
Το ομαλό και ταχύτατο μοντέλο οδήγησης είναι αυτό που καθιστά τον αγώνα συναρπαστικό στο άμεσο gameplay, αλλά είναι οι μηχανισμοί κινδύνου και ανταμοιβής εμπνευσμένοι από roguelike και η μορφή που βασίζεται σε διαδρομές που με κρατούσαν να επιστρέφω. Αυτά διαπερνούν τις περισσότερες λειτουργίες του παιχνιδιού, συμπεριλαμβανομένων σύντομων αλλά έντονων multiplayer περιοδειών, αλλά είναι πιο εμφανή στην τριλογία της καμπάνιας.
Αντί να ακολουθεί το συνήθη σχέδιο καριέρας των αγώνων μέσω διαφόρων σειρών/κυπέλλων/βραβείων μέχρι να γίνεις ο απόλυτος πρωταθλητής όλων των αγώνων, η καμπάνια του Galactic Racer εξελίσσεται μέσω περιοδειών που βασίζονται σε διαδρομές, όπου επιλέγεις από διακλαδισμένες διαδρομές για να αποφασίσεις ποια αγωνιστικά γεγονότα να αντιμετωπίσεις. Κάθε τέσσερα γεγονότα μεταφέρουν τη Galactic League σε έναν άλλο πλανήτη με τη δική του σειρά κυκλωμάτων και κινδύνων, και έχεις χρόνο να εξερευνήσεις τον paddock και να αγοράσεις αναβαθμίσεις.
Εν τω μεταξύ, πρέπει να αποφύγεις να χάσεις το League Token σου ή να Wrecked (με τρεις συγκρούσεις) για να φτάσεις τελικά στον τελευταίο αγώνα της περιοδείας και ελπίζω να βγεις νικητής, έτοιμος για το επόμενο checkpoint του Act και μια νέα περιοδεία. Διαφορετικά, πρέπει να προσπαθήσεις να επαναλάβεις όλη την περιοδεία από την αρχή. Ακούγεται σκληρό, αλλά είναι μια μίξη ειδών που λειτουργεί απίστευτα καλά, σε σημείο που με ξαφνιάζει που δεν έχει γίνει πιο mainstream μέχρι τώρα.
Όλα τα γεγονότα είναι πολύ γρήγορα, προσφέροντας μια σύντομη και εθιστική έκρηξη αδρεναλίνης. Κάθε τύπος προσφέρει τις δικές του ανταμοιβές με τις καλύτερες κλειδωμένες πίσω από τις πιο επικίνδυνες που μπορούν εύκολα να καταλήξουν την περιοδεία σου σε φλόγες. Οι αγώνες Eliminator προσφέρουν τις καλύτερες ανταμοιβές – υψηλές πληρωμές Credits, δύο Upgrade points και ένα υψηλής ποιότητας Part που μπορεί να ενισχύσει σημαντικά τη speeder σου – αλλά αν δεν μπορέσεις να παλέψεις για να μπεις στους τρεις κορυφαίους πριν τελειώσει ο χρόνος, το League Token σου χάνεται και η περιοδεία σου τελειώνει αμέσως.
Οι Mystery Encounters, εν τω μεταξύ, αποφεύγουν τους αγώνες εντελώς καθώς ο Shade προσεγγίζεται από έναν ή περισσότερους από τους πολύχρωμους χαρακτήρες της Galactic League paddock. Δεν θα ξέρεις τι θα συμβεί μέχρι να είναι πολύ αργά, από το να προσφερθούν ελαττωματικά αλλά ισχυρά μέρη από τον μηχανικό Hibi ή να αποκτήσεις ένα μερίδιο από κέρδη τυχερών παιχνιδιών, μέχρι να σε εκβιάσουν για Credits απειλώντας να σαμποτάρουν την οδήγηση σου.
Αγαπημένο μου από αυτά είναι όταν ο κορυφαίος ‘Glup Shitto’ Biddy Blas – ένας θορυβώδης, ενοχλητικός και παιδικός αντίπαλος – μου προσφέρει ένα ισχυρό μέρος speeder, ισχυριζόμενος ότι είναι μέρος της κουλτούρας του να προσφέρει τέτοια δώρα. Δύο αγώνες αργότερα, η speeder μου εκρήγνυται βίαια τη στιγμή που ξεκινά ο αγώνας καθώς ο Blas γελάει με χαρά από το ραδιόφωνο. “Ο Biddy Blas ξαναχτυπά!” Ευχαριστώ, Biddy.
Παρά τις πιθανές εκρήξεις, αυτά τα γεγονότα και τα μέρη και οι αναβαθμίσεις που παρέχουν σημαίνουν ότι κάθε περιοδεία είναι γεμάτη από ενδιαφέρουσες επιλογές σχετικά με την κατασκευή σου και πώς προχωράς. Ανάλογα με τον τύπο speeder και το Racer Style που επιλέγεις στην αρχή της περιοδείας σου, ίσως θελήσεις να εστιάσεις στην ενίσχυση των afterburners σου ή του ramjet ή να μεγιστοποιήσεις τη χρήση ικανοτήτων για να κρατήσεις τους αντιπάλους σου υπό έλεγχο. Το Galactic Racer σε αναγκάζει να είσαι προσαρμοστικός, αλλά και να αναζητάς συνεργασίες καθώς αξιοποιείς στο έπακρο τις μερικώς τυχαίες ανταμοιβές του.
Ως μεγάλος θαυμαστής του ramjet, μου αρέσει να αποκτώ αναβαθμίσεις που ενισχύουν τη συνολική του ισχύ και αποδοτικότητα, αλλά αγαπώ ιδιαίτερα αυτές που ενεργοποιούν εφέ όταν το πιέσεις στο κόκκινο όριο. Και οι εκκωφαντικοί συναγερμοί δεν με ενοχλούν όταν έχω τις ικανότητες Vent και Surge ενεργοποιημένες, επιτρέποντάς μου να αποβάλλω άμεσα τη θερμότητα για να συνεχίσω σχεδόν ατελείωτα και να πετάξω ακόμα πιο γρήγορα. Αυτό φυσικά μέχρι να πάω τελικά πολύ γρήγορα και να υπολογίσω λάθος μια στροφή, συγκρούομαι με ένα εμπόδιο σε πάνω από 600 ή 700 χλμ/ώρα.
Τα αρχεία είναι ατελή
Οι πίστες του Star Wars: Galactic Racer είναι πολύ τεχνικές, γεμάτες στροφές, προφανείς και κρυφές συντομεύσεις, και επικίνδυνες παγίδες που πρέπει να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά ή να αποφευχθούν για να παραμείνεις ανταγωνιστικός. Οι παγωμένες θερμοκρασίες του Ando Prime μπορεί να κρατήσουν τις μηχανές σου δροσερές, αλλά αν περάσεις πολύ χρόνο στο κρύο, η διεύθυνση σου θα παγώσει. Ρίσκαρες ελιγμοί είναι απαραίτητοι για την επιτυχία και είναι εξαιρετικά ικανοποιητικοί όταν εκτελούνται.
Όπως και οι πραγματικές πίστες αγώνων, οι διάφορες κυκλικές διαδρομές των πλανητών αποτελούνται από τμήματα ενός ευρύτερου αγώνα. Ενώ αυτό δίνει στο περιβάλλον μια μοναδική ταυτότητα, μπορεί να σημαίνει ότι οι μεμονωμένες πίστες συγχέονται λίγο. Δεδομένου ότι μοιράζονται κοινά στοιχεία, θα δυσκολευόμουν να σου πω τι κάνει τους Πολέμους του Jakku, το Κοιμητήριο των Γιγάντων ή τις Αμμόλοφους απόβλητα ξεχωριστά, ακόμη και αφού έχω παίξει πάνω από 30 ώρες και έχω αγωνιστεί σε αυτά πολλές φορές. Μόνο μερικές από τις μεμονωμένες πίστες πραγματικά ξεχωρίζουν, όπως το Acid Ring του Sentinel I, μια μικρή πίστα σε σχήμα δακτυλίου – μισοκλιμένη, μισο επίπεδη – γύρω από μια λίμνη οξέος. Αυτή η απλότητα ουσιαστικά την καθιστά την απάντηση του Galactic Racer στο Baby Park του Mario Kart, το οποίο φιλοξενεί μερικούς από τους πιο χαοτικούς και επικίνδυνους αγώνες που έχω αγωνιστεί.
Ωστόσο, ξέρω ποιοι πλανήτες μου αρέσουν – οι στροφές του Jakku και του Lantaana με πολλές εναλλαγές ύψους είναι εντυπωσιακές, ενώ οι όξινες λιμνούλες του Sentinel I και οι τρομακτικά στενές κρυστάλλινες σήραγγες του Crait είναι δύσκολες να διαχειριστούν. Αλλά, με μόνο έξι πίστες για να αγωνιστείς, οι περιοδείες δεν φτάνουν στο επίπεδο του ονόματος Galactic League. Θα ήθελα να δω κάτι πιο κοντά σε ένα ημερολόγιο Formula 1, με λιγότερες πίστες ανά πλανήτη αλλά μεγαλύτερη ποικιλία – ένα Μονακό σε Mustafar ή ένα Silverstone σε Scarif, για παράδειγμα.
Αυτό γίνεται ιδιαίτερα αισθητό στο Act 3, μια δοκιμασία που διατρέχει και τους έξι πλανήτες στην ίδια σειρά κάθε φορά. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να γίνει επαναλαμβανόμενο, αλλά αρχίζει επίσης να αντιβαίνει στη μορφή βασισμένη σε διαδρομές που απολάμβανα μέχρι τώρα. Επιπλέον, οι προκλήσεις podracing εμφανίζονται μεταξύ κάθε πλανήτη – οι οποίες είναι συναρπαστικές, αλλά φορτώνουν την περιοδεία με ένα συγκριτικά σκληρό επίπεδο πρόκλησης καθώς λειτουργούν ως άλλη πηγή αποτυχίας. “Αυτό δεν είναι που αρχίζει η διασκέδαση”, σκέφτομαι καθώς ο Ben Quadinaros κλέβει το League Token μου.
Είμαι εδώ περισσότερο για τη δράση και την αίσθηση του χαρακτήρα παρά για την ιστορία, αλλά, χάρη σε μια ξαφνική λήξη της καμπάνιας, μένω με την επιθυμία για περισσότερη αφήγηση από το Galactic Racer. Ωστόσο, ακόμα και με αυτές τις ενοχλήσεις, εντυπωσιάζομαι από το πώς οι περιοδείες προσθέτουν πραγματικά στοιχήματα σε αυτούς τους καταιγιστικούς αγώνες.
Το Star Wars: Galactic Racer νιώθει σαν μια περήφανη επανάσταση σε σύγκριση με το τρέχον τοπίο των παιχνιδιών αγώνων. Αρνείται να εμβαθύνει σε μηχανισμούς προσομοίωσης, εκτενείς επιλογές αυτοκινήτων, ακόμα μεγαλύτερους ανοιχτούς κόσμους και ζωντανές υπηρεσίες, υπέρ ενός φρενήρους αγώνα που νιώθει φανταστικός, με μια ειλικρινή ιστορία που ταιριάζει τέλεια στο σύμπαν του Star Wars, και μερικές πραγματικές τριβές.
Αυτό σημαίνει ότι πλημμυρίζει από χαρακτήρα, εκσυγχρονίζοντας άριστα τους arcade αγώνες της δεκαετίας του 2000 για το 2026 και τοποθετώντας τον κίνδυνο και την ανταμοιβή στο προσκήνιο, που είναι το επίκεντρο του αγώνα. Και ως ντεμπούτο της Fuse Games, είναι σχεδόν μια τέλεια αρχή.
Το Star Wars: Galactic Racer αξιολογήθηκε στο PS5 με κωδικό που παρέχεται από τον εκδότη.