Καθώς το Gears of War: E-Day κυκλοφορεί, η ανάπτυξη The Coalition αντιμετωπίζει απολύσεις στην Xbox, κάτι που προσθέτει στο μελαγχολικό σκηνικό της κατάστασης. Το χρονικό σημείο είναι ιδιαίτερα σκληρό, καθώς οι παίκτες βλέπουν την επιτυχία της καμπάνιας του E-Day, η οποία επαναφέρει τη σειρά στην αιχμή των τρίτων προσώπων σκοπευτών.
Αυτή η κριτική είναι εν εξελίξει μέχρι να ολοκληρωθούν πλήρως τα multiplayer στοιχεία του E-Day. Ωστόσο, η καμπάνια του E-Day, που μπορεί να παιχτεί με έναν έως τέσσερις παίκτες, αποτελεί επίτευγμα από μόνη της. Πολύ μακριά από τους κακώς κρυμμένους διαδρόμους που αποτελούν πολλές καμπάνιες σκοπευτών, εδώ έχουμε μια πόλη που έχει χτιστεί με εξαιρετική λεπτομέρεια, μόνο και μόνο για να καταστραφεί γύρω μας.
Είμαι πρώην θαυμαστής του Gears of War από την εποχή του Xbox 360, αλλά το προοίμιο του E-Day και οι εξελίξεις στη σκοποβολή με επανέφεραν. Έπαιξα με έναν κωδικό PC που παρέχεται από τον εκδότη και πέρασα 16 ώρες ολοκληρώνοντας την καμπάνια του E-Day, κάνοντας τις περισσότερες προαιρετικές αποστολές αλλά χωρίς να δίνω μεγάλη σημασία στα collectibles. – Κριτικός Andy Brown
Καλό παιδί, κακή πόλη
Η Καλονα είναι μια βιομηχανική πόλη, με γοτθικούς δρόμους που διασταυρώνονται ανάμεσα σε λιμάνια και στρατιωτικά φρούρια. Οι τίτλοι που αναγράφονται σε διαφημιστικές πινακίδες γιορτάζουν το τέλος ενός πολέμου εναντίον της Ένωσης Ανεξάρτητων Δημοκρατιών (UIR). Η γοτθική μεγαλοπρέπεια της Καλονας έχει μείνει ανέγγιχτη από τον πόλεμο – μου θυμίζει τις γιορτές της Νέας Υόρκης μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, που στις φωτογραφίες φαντάζουν μακριά από την καταστροφή της ευρωπαϊκής ηπείρου.
Η σύγκρουση ρίχνει μια μακριά σκιά στους επιστρέφοντες πρωταγωνιστές Gears, Μάρκους Φένιξ και Ντομ Σαντιάγκο. Έχουν φέρει πιο κοντά ο θάνατος του αδελφού του Ντομ και του Καρλος Σαντιάγκο, που σκοτώθηκε πολεμώντας την UIR, καθώς οι δύο παρατούν μια στρατιωτική τελετή για να πιουν ποτά όταν ξεκινά η ημέρα της εμφάνισης. Η γη ανοίγει και ορδές υπογείων ανθρωποειδών – κάποια να σέρνονται στα τέσσερα, άλλα εξοπλισμένα με όπλα και πανοπλία – ξεχύνονται στην επιφάνεια για να σκοτώσουν χωρίς διακρίσεις. Ο τρόμος είναι ανατριχιαστικά πιστευτός: οι πολίτες σφαγιάζονται καθώς τρέχουν, ενώ οι φωτιές και οι καταβόθρες καταστρέφουν την Καλονα, αφήνοντας τον Φένιξ και τον Σαντιάγκο να προσπαθήσουν να συνδεθούν με μια αμυντική γραμμή μαζί με τους υπόλοιπους Gears, Κάρτερ και Ρέγιες.
Με την καμπάνια του E-Day να διαδραματίζεται αποκλειστικά στην Καλονα, η The Coalition δείχνει την καταστροφή της με αδιάκοπη λεπτομέρεια. Η ιστορία ενισχύει ότι όλα αυτά συμβαίνουν όσο παίζουμε, καθώς το E-Day σπάνια απομακρύνεται από τον Φένιξ – που οδηγεί την Ομάδα Μπράβο από τη μία φωτιά στην άλλη – και αντίθετα χρησιμοποιεί επιστρεφόμενους τόπους για να εδραιώσει την πτώση της Καλονας. Ένας σκηνικός χώρος, η Γέφυρα Κληρονομιάς, χρησιμοποιείται πολλές φορές – αλλά με την πλήρη ταχύτητα της καμπάνιας, φαίνεται σαν να έχουν περάσει αιώνες μεταξύ κάθε επίσκεψης, για να μην αναφέρουμε την πόλη που καταρρέει γύρω της. Μου θυμίζει την εξαιρετική ενιαία ρύθμιση του Halo 3: ODST, που σε έκανε να πονάς για τη Νέα Μομπάσα μέσω των υπενθυμίσεων του κόσμου που υπήρξε.
Ο ζοφερός τόνος είναι αναπάντεχα συμπληρωματικός για τη μεγαλύτερη δράση, τις προσωπικότητες και τη βαρύνουσα χρήση της λέξης “μαλάκας”. Αλλά ακόμη και το τελευταίο προσθέτει στην ιστορία του E-Day. Στις στιγμές που περνάμε με τον Φένιξ, την Ομάδα Μπράβο και άλλους επιζώντες, η υπερηφάνεια απογυμνώνεται για να εξερευνήσει τη θλίψη, το τραύμα και την ανθρωπότητα. Και το γεγονός ότι περνάμε τόσο καιρό χωρίς να συζητήσουμε τις ανταλλαγές πυρών (σε ένα παιχνίδι Gears of War!) μιλάει για τη δύναμη της ρύθμισης του E-Day. Αλλά αυτό είναι ένα παιχνίδι δράσης πρώτα από όλα – κάτι που δεν χρειάζεται καμία υπενθύμιση.
Επαναφόρτιση
Το Gears of War: E-Day είναι ο καλύτερος σκοπευτής κάλυψης που έχω παίξει από την εποχή του Xbox 360. Εκεί που το εξαιρετικό Warhammer 40,000: Space Marine 2 του 2024 άνθισε με την κλίμακα και τη μάχη σώμα με σώμα, το E-Day φτάνει σε νέα ύψη για τους σκοπευτές κάλυψης με πιο κυριολεκτικό τρόπο – μετατρέποντας τις συναντήσεις σε άγριες, ρευστές μάχες. Ένα προσαρμοσμένο σύστημα κάλυψης σημαίνει ότι σχεδόν οτιδήποτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί, όχι μόνο τα παραδοσιακά όπως καπό αυτοκινήτων και γωνίες από σκυρόδεμα, και σε πολλές περιπτώσεις, σώζομαι από την προθυμία του Φένιξ να βουτήξει πίσω από χαμηλά ερείπια και να πυροβολήσει ενώ είναι ξαπλωμένος. Η πιο φυσική κάλυψη κάνει θαύματα για την Καλονα – η απουσία παραδοσιακά σημειωμένων καλύψεων την κάνει να φαίνεται σαν πόλη, όχι σαν επίπεδο.
Η επιβίωση είναι δύσκολη, ακόμα και σε κανονική δυσκολία. Οι Λόκουστ είναι έξυπνοι αντίπαλοι και ξέρουν πώς να εκμεταλλευτούν ένα πλεονέκτημα. Επιθετικοί εχθροί τρέχουν προς τη θέση σας ενώ οι καλά οπλισμένοι Δρόνοι οχυρώνονται και πυροβολούν από κάλυψη, προτιμώντας να πυροβολούν και να φλακάρουν αντί να ορμούν μπροστά. Μοναδικοί εχθροί εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της καμπάνιας και αναπτύσσονται σπάνια αρκετά ώστε να είναι πάντα μια στιγμή “ωχ, όχι” – είτε πρόκειται για βατράχια που εκτοξεύουν οξύ ή, για να χρησιμοποιήσω μια περιγραφή του παιχνιδιού, “αιωρούμενα μπαλάκια” που ρίχνουν φωτιά από πάνω.
Στην πλευρά σας, η ακρίβεια και η ωμή δύναμη είναι εξίσου βιώσιμες. Για το μεγαλύτερο μέρος του παιχνιδιού, επιλέγω να παίζω σε μεσαία απόσταση όπου είναι δυνατόν, χρησιμοποιώντας όπλα με βολίδες για να απομακρύνω προσεκτικά τους στόχους. Αλλά η περιορισμένη πυρομαχικά σημαίνει ότι θα πρέπει συχνά να πολεμάτε με οποιοδήποτε όπλο μπορείτε να βρείτε, και μετά από μια τέτοια μάχη σε ένα υπερφορτωμένο σιδηροδρομικό σταθμό, συνδέθηκα με το κυνηγετικό όπλο Gnasher – η αρχική του απόδοση φαίνεται αδιάφορη, αλλά όταν είστε αρκετά κοντά για να πυροβολήσετε χωρίς να στοχεύσετε πρώτα, είναι καταστροφικό.
Υπήρξαν πολλές φορές που το E-Day με πούλησε σε ένα όπλο που αρχικά είχα απορρίψει. Τα όπλα και τα mods πανοπλίας, που βρίσκονται σε σκληρές θήκες σε όλη την πόλη, έχουν εκπληκτική επιρροή. Το αγαπημένο μου αλλάζει το Gnasher σε σφαίρες, επιτρέποντάς του να χτυπά κεφάλια Δρόνων από αρκετά μέτρα, και το τουφέκι μου Longshot ήταν αγνώριστο στο τέλος του παιχνιδιού, καθώς άλλαξε την μακρινή του σκόπευση με μια ρύθμιση που επαναφορτίζει τη θαλάμη του με κάθε κεφαλή που χτυπά.
Το αποτέλεσμα είναι τόση ποικιλία που δυσκολεύομαι να βάλω όρια σε παραδείγματα – θα ήταν ιεροσυλία, σίγουρα, να μην επαινέσω το κυνηγετικό όπλο Incinerator που εκτοξεύει οξύ, ή την επιστροφή του τουφεκιού Lancer. Το Lancer είναι το πιο διάσημο όπλο του Gears, χάρη στην εικονική λεπίδα αλυσίδας που είναι τοποθετημένη κάτω από την κάνη του σαν μια μαχαιριά. Ωστόσο, βρίσκω τη μάχη σώμα με σώμα απογοητευτική στο E-Day – λίγο πολύ μαλακή και χωρίς βάρος σε σύγκριση με την ανταλλαγή πυρών από κάλυψη.
Χρειάστηκαν 16 ώρες για να ολοκληρώσω την πεντάπρακτη καμπάνια του E-Day. Αυτό περιλαμβάνει τις περισσότερες από τις πλευρικές αποστολές – όχι για να κυνηγήσω collectibles, αλλά επειδή ήθελα τις επιπλέον μάχες που υποσχέθηκαν. Ολοκλήρωσα την ιστορία πριν από μέρες και νιώθω την ίδια μελαγχολία που μπορεί να αφήσει η ολοκλήρωση ενός καλού βιβλίου – στην προκειμένη περίπτωση, μια μαρτυρία για αυτές τις καθηλωτικές λίγες ημέρες στην Καλονα.
Μόλις τα multiplayer στοιχεία του Gears of War: E-Day είναι διαθέσιμα, θα επιστρέψω για να μιλήσω γι’ αυτά και να βαθμολογήσω το παιχνίδι συνολικά. Αλλά αν το ενδιαφέρον σας περιορίζεται μόνο σε single-player, ας σας γλιτώσω την αναμονή – ναι, το E-Day είναι τόσο καλό όσο ακούγεται.
Το Gears of War: E-Day αναθεωρείται σε PC, με κωδικό που παρέχεται από τον εκδότη.
Ετοιμαστείτε για την επόμενη περιπέτειά σας! Έχουμε συγκεντρώσει τους καλύτερους σκοπευτές που μπορείτε να παίξετε το 2026.