Όταν η Sony ανακοίνωσε την πρόθεσή της να σταματήσει τα φυσικά παιχνίδια μέχρι τον Ιανουάριο του 2028, οι παίκτες αντέδρασαν οργανώνοντας μποϊκοτάζ που διήρκεσε μια εβδομάδα. Εν τω μεταξύ, εγώ αγόρασα μια μονάδα δίσκου PS5.
Τα μποϊκοτάζ μπορούν να έχουν αποτέλεσμα, αλλά αυτό φάνηκε μάταιο. Ένας αναλυτής επιβεβαίωσε ότι το μποϊκοτάζ δεν είχε “καμία σημαντική αλλαγή” στους αριθμούς παικτών του PSN κατά τη διάρκεια της περιόδου του blackout. Στην πραγματικότητα, η τιμή μετοχής της Sony παρουσίασε κυρίως ανοδική τάση κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Η πρόθεση των παικτών ήταν σωστή, αλλά είναι ώρα να αποδεχτούμε ότι πλησιάζουμε στο τέλος των φυσικών παιχνιδιών για το PlayStation. Ωστόσο, καθώς κινούμαι προς την αποδοχή, αποφάσισα να επιστρέψω στις ρίζες των φυσικών αντίτυπων το 2026 για να δω τι μου έχει λείψει.
Φυσική καταγωγή
Όταν ήμασταν παιδιά, ο αδελφός μου κι εγώ επισκεπτόμασταν μαζί το GameStop. Δεν είχαμε συγκεκριμένα παιχνίδια στο μυαλό μας, αλλά η υπόσχεση να βρούμε κάτι νέο πάντα μας επανασυνέδεε. Κάναμε σχεδόν αποκλειστικά χρήση μεταχειρισμένων παιχνιδιών, που ήταν στολισμένα με το αυτοκόλλητο τιμής του GameStop. Κάθε παιχνίδι που είχαμε ήταν σε δίσκο ή κασέτα, φυλαγμένο σε αγαπημένα κουτιά που ανοίγαν και κλείναν τόσες φορές που θα μπορούσα να αναγνωρίσω τον ήχο από μακριά.
Μεγάλωσα στην εποχή του GameCube, με φυσικές μνήμες που μπορούσες να αλλάξεις, CD-ROM για να παίζεις στον οικογενειακό υπολογιστή και VHS βίντεο που απαιτούσαν να είσαι στο κανάλι τρία για να τα παρακολουθήσεις. Έχω τις περισσότερες επεκτάσεις του The Sims 3 σε ένα κουτί χωρίς μονάδα δίσκου για να επιστρέψω ποτέ, πρωτότυπα παιχνίδια Xbox που δεν είναι πια συμβατά με την τρέχουσα γενιά και μερικά παιχνίδια Xbox One που μαζεύουν σκόνη σε ένα ράφι. Τα φυσικά μέσα είναι στο DNA μου, αλλά κάπου στην πορεία, τα αντάλλαξα για την ευκολία του ψηφιακού παιχνιδιού.
Σήμερα, η πλειοψηφία της βιβλιοθήκης παιχνιδιών μου είναι στο Steam και μέχρι πρόσφατα, δεν είχα αγοράσει κανένα φυσικό παιχνίδι για αυτήν την τρέχουσα γενιά. Αγόρασα μια PS5 Pro αμέσως μετά την ανακοίνωση του God of War Laufey. Δεν σκοπεύω να χάσω την επόμενη συνέχεια του God of War τώρα που η PlayStation θα σταματήσει να μεταφέρει αποκλειστικότητες PS5 στον υπολογιστή, και ήμουν περισσότερο από έτοιμος να αποσυρθώ από την σχεδόν ξεπερασμένη Xbox Series X (το μεγάλο αγόρι απλά δεν χωράει στο δωμάτιό μου δίπλα στην PS5).
Δεν ήταν μέχρι που βρισκόμουν στο αυτοκίνητο, η PS5 Pro ασφαλισμένη στη θέση του επιβάτη, που ενημερώθηκα για μια κρίσιμη λεπτομέρεια. Ένας φίλος με ρώτησε αν είχα αγοράσει και μονάδα δίσκου PS5, στην οποία απάντησα με τρόπο παρόμοιο με την Τζένιφερ Λόρενς στο διάσημο meme της Hot Ones: “Τι εννοείς;”
Γέλασα, γιατί δεν μου είχε περάσει από το μυαλό ότι, ακόμα και σε μια εποχή όπου τα φυσικά μέσα απομακρύνονται, μια κονσόλα τρέχουσας γενιάς δεν θα περιλάμβανε μονάδα δίσκου. Αγόρασα μία λίγους μήνες αργότερα, γιατί ήθελα να την χρησιμοποιήσω και ως media player – άλλωστε, έχω την 10η επέτειο του Interstellar.
Επιστροφή στις ρίζες μου
Έτσι, βγήκα και εκτέλεσα το παλιό μου τελετουργικό. Βρήκα ένα τοπικό κατάστημα μεταχειρισμένων παιχνιδιών, γεμάτο με παλιά και νέα παιχνίδια, υλικά από κάθε γενιά, αμέτρητα DVDs και CD-ROMs. Ο χώρος ήταν απόδειξη της διατήρησης των φυσικών μέσων. Ξαφνικά, ένιωσα ξανά σαν παιδί.
Βγήκα από το κατάστημα με το Ghost of Tsushima για 35 δολάρια, καθώς και δύο ακόμη αυθόρμητες αγορές. Συνολικά, ξόδεψα 79 δολάρια για τρία παιχνίδια – μόλις 3 δολάρια περισσότερα από αυτά που ξόδεψα για την προπαραγγελία μου του Marvel’s Wolverine. Καθώς μπήκα στο αυτοκίνητό μου, θυμήθηκα όταν ήμουν παιδί στη θέση του πίσω καθίσματος, ανοίγοντας την θήκη του παιχνιδιού που μόλις είχα αγοράσει απλά για να κοιτάξω τον δίσκο ή την κασέτα, να κοιτάξω το φυλλάδιο, οτιδήποτε για να με κρατήσει ικανοποιημένο μέχρι να φτάσω σπίτι και να μπορέσω να παίξω.
Είναι μια χαμένη παράδοση σήμερα, ειδικά αφού τώρα είμαι εγώ που οδηγώ το αυτοκίνητο και τα παιχνίδια σπάνια συνοδεύονται από κάποιο φυλλάδιο. Αλλά κρατώντας ένα φυσικό παιχνίδι στα χέρια μου, βίωσα ένα επίπεδο ικανοποίησης που δεν αποκτάς όταν αγοράζεις ψηφιακά.
Η αξία των φυσικών παιχνιδιών
Δεν μπορούμε να πείσουμε μια πολυεθνική εταιρεία δισεκατομμυρίων να παραδεχτεί ότι χάνουμε την πραγματική ιδιοκτησία, πιο προσιτές επιλογές για παιχνίδια και την παλιά παράδοση του να μοιραζόμαστε αντίτυπα παιχνιδιών με φίλους και οικογένεια. Οι υπεύθυνοι για την αποκοπή των φυσικών μέσων δεν το μετρούν με τις ίδιες αξίες. Αλλά μπορούμε ακόμα να αγκαλιάσουμε τη συλλογή και το παιχνίδι με φυσικά αντίτυπα όσο είναι εδώ. Σίγουρα σκοπεύω να εκμεταλλευτώ τον χρόνο που μου απομένει με τα φυσικά παιχνίδια, και ελπίζω να κάνετε το ίδιο.