Για σχεδόν δύο δεκαετίες, έχω παίξει περισσότερα παιχνίδια συλλογής πλασμάτων από όσα μπορώ να μετρήσω. Η αγάπη μου ξεκίνησε με το Pokémon και σχεδόν πάντα βρίσκω κάτι να απολαύσω σε ένα RPG που με αφήνει ελεύθερο να εξερευνήσω έναν κόσμο γεμάτο διασκεδαστικά τέρατα για να γίνω φίλος. Μετά από μία ώρα με το Honkai: Nexus Anima, μπορώ να πω με σιγουριά ότι αυτά είναι μερικά από τα πιο αγαπημένα σχέδια πλασμάτων που έχω συναντήσει – εύχομαι μόνο ο τρόπος μάχης του να μην μου άφηνε τόσες αμφιβολίες.
Θα παραδεχτώ ότι γοητεύομαι εύκολα όταν πρόκειται για αυτό το είδος παιχνιδιού. Βλέπω έναν χαριτωμένο σχεδιασμό ζώου και κάνω κλικ. Αν συνδυάσεις αυτούς τους σχεδιασμούς ζώων με ιδέες από φαγητά; Τότε πραγματικά μπαίνουμε στη διαδικασία. Κατά τη διάρκεια της πρακτικής μου με το Honkai: Nexus Anima – το επερχόμενο παιχνίδι στρατηγικής συλλογής πλασμάτων από τον δημιουργό του Genshin Impact, Hoyoverse – σχεδόν με γεμίζει χαρά σχεδόν κάθε πλάσμα που συναντώ, από τον κουνέλι πωλητή ντόνατ Donubi έως την φώκια ramen Pupanoo και τον σκύλο pancake Puddlipup. Τα μη φαγητά Anima είναι επίσης εξαιρετικά – το πολύ στιλάτο γουρούνι, Hoggit, είναι ένα ακόμα αγαπημένο μου – αλλά δεν μπορώ να αρνηθώ ότι υπάρχει ένα θέμα στις προτιμήσεις μου εδώ.
Νιώσε τη χαρά
Η πρακτική μου είναι κάπως ασυνήθιστη καθώς με ρίχνουν σε ένα προθερμασμένο αρχείο αποθήκευσης (ήδη στο τέλος των επιπέδων 40, αν και δεν είμαι σίγουρος πόσο χρόνο παιχνιδιού αντιστοιχεί σε αυτό) με την ελευθερία να εξερευνήσω τον κόσμο, να συλλέξω Anima, να συμμετάσχω σε μάχες και να προχωρήσω σε ιστορίες όπως επιθυμώ. Βρίσκω τον εαυτό μου να ψάχνει τις διάφορες σελίδες του tutorial αναζητώντας καθοδήγηση για το πώς λειτουργεί το σύστημα μάχης, καθώς υπάρχει πολύ υλικό να αφομοιώσω. Έχω αφοσιωμένα Frontline και Backline Anima, το καθένα με χαρακτηριστικά που προσφέρουν διαφορετικά οφέλη. Οι προστάτες, για παράδειγμα, τραβούν την προσοχή των εχθρών και ανακτούν ενέργεια όταν δέχονται χτυπήματα, ενώ οι Masterminds έχουν υψηλή ζημιά, με αναγέννηση δεξιοτήτων κάθε δευτερόλεπτο.
Οι Διαθέσεις, από την άλλη, δίνουν στα Anima μοναδικές επιπλέον ικανότητες ακόμα και ανάμεσα στα ίδια είδη, κάνοντάς τα κάθε φορά που τα συλλέγεις ελαφρώς διαφορετικά. Για παράδειγμα, το Marshalbird μου έρχεται με μία ικανότητα που αποκαθιστά το 5% της υγείας στην υπόλοιπη ομάδα όταν πέφτει στη μάχη. Μεταξύ όλων αυτών, καθώς και παραγόντων όπως η σύνθεση της ομάδας σας που επηρεάζει τις καταστάσεις που ενεργοποιούνται στη μάχη – η Χαρά μπορεί να ενεργοποιήσει την κατάσταση Εκστατική, για παράδειγμα, αλλά δεν μπόρεσα να βρω καμία εξήγηση για το τι ακριβώς σημαίνει αυτό – νιώθω σχεδόν καταβεβλημένος από τα συστήματα που έχουν μπροστά μου, αλλά είμαι ανυπόμονος να ανακαλύψω πώς όλα αυτά συνδέονται.
Σύστημα μάχης και προκλήσεις
Ωστόσο, όταν πραγματικά μπαίνω σε κάποιες μάχες, γίνεται γρήγορα σαφές ότι δεν έπρεπε να νιώθω καθόλου καταβεβλημένος. Η μάχη λειτουργεί με ένα σύστημα αυτόματης μάχης σε πραγματικό χρόνο – η ομάδα Anima σας ρίχνεται σε μια αρένα μάχης από ψηλά και αμέσως αρχίζει να επιτίθεται στους εχθρούς τους, χρησιμοποιώντας αυτόματα τις ικανότητές τους. Ενώ έχετε κάποια συμμετοχή – έχετε έναν αριθμό καρτών στο κάτω μέρος της οθόνης σας που αντιπροσωπεύουν διάφορους ανθρώπινους χαρακτήρες γνωστούς ως Eidos, οι οποίοι έχουν διάφορες δεξιότητες που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε όποτε θέλετε (με αναμονές) – τα πράγματα γενικά φροντίζουν τον εαυτό τους.
Τώρα, δεν ξέρω αν μου έχουν δώσει μια ιδιαίτερα ισχυρή ομάδα για την επίδειξή μου ή αν αυτό είναι ενδεικτικό της δυσκολίας του παιχνιδιού γενικά, αλλά η ομάδα μου εξαλείφει συνεχώς κάθε εχθρό που αντιμετωπίζει σε λίγα δευτερόλεπτα. Όπως, τόσο γρήγορα που δεν μπορώ πραγματικά να επεξεργαστώ τι συμβαίνει. Σίγουρα δεν χρειάζεται ποτέ να εφαρμόσω κάποια σκέψη ή στρατηγική, παρόλο που τα συστήματα είναι σαφώς αρκετά βαθιά για να επιτρέπουν τέτοια πράγματα.
Ίσως αυτό να είναι η προσωπική μου προτίμηση που βγαίνει στην επιφάνεια, αλλά αυτό το σύστημα μάχης που μοιάζει με idle game είναι δυστυχώς το σημείο όπου τα πράγματα καταρρέουν για μένα. Παραδέχομαι ότι ποτέ δεν ήμουν φαν αυτού του φορμά, αλλά εδώ ειδικά, δεν μπορώ παρά να νιώθω απογοητευμένος που αυτός είναι ο τρόπος μάχης στον οποίο είναι κλειδωμένα αυτά τα εκπληκτικά σχέδια πλασμάτων. Είναι μειωμένα στην οθόνη για να χωρέσουν στις εκπληκτικά μικρές αρένες, με τόση δράση να συμβαίνει που είναι δύσκολο να τα ξεχωρίσεις ατομικά τις περισσότερες φορές. Φαίνεται σχεδόν σαν σπατάλη τέτοιων φανταστικών ιδεών που ξέρω ότι θα ερωτευόμουν σε ένα σύστημα με turn-based ή κάτι πιο κοντά στην πραγματική μάχη του Palworld, για παράδειγμα.
Οι φίλοι των autobattler μπορεί να αισθάνονται διαφορετικά εδώ, αλλά δεν μπορώ να αρνηθώ ότι αυτή τη στιγμή δεν είμαι πεπεισμένος ότι το Honkai: Nexus Anima θα με κερδίσει κατά την κυκλοφορία του. Ίσως με περισσότερο χρόνο για να μάθω το σύστημα μάχης από την αρχή του παιχνιδιού, τα πράγματα να αρχίσουν να κολλούν στη θέση τους, αλλά προς το παρόν, μένω αβέβαιος αν υπάρχει αρκετό ενδιαφέρον εδώ για να με κρατήσει, όσο πολύ κι αν θέλω να γίνω φίλος με αυτά τα χαριτωμένα Anima.