Κατανοώ, κατανοώ. Είναι μια τολμηρή δήλωση και πριν βιαστείτε να σχολιάσετε, επιτρέψτε μου να εξηγήσω. Ίσως έχετε ακούσει τα νέα μέχρι τώρα. Τα Halo Studios μπορεί να έχουν μειωθεί σε μόλις 20 υπαλλήλους, με τη σειρά να βρίσκεται υπό την ομπρέλα της Activision και μια νέα ομάδα να έχει δημιουργηθεί για να αναλάβει την ευθύνη. Είναι πραγματικά καταστροφικό το γεγονός ότι πάνω από 200 άτομα έχουν επηρεαστεί από αυτή την κίνηση και τώρα είναι χωρίς δουλειά.
Παρά το πόσο επώδυνο έχει γίνει να είσαι φαν του Halo τα τελευταία 15 χρόνια, θα πρέπει να δείξουμε συμπόνοια και καλοσύνη στους επηρεαζόμενους από αυτές τις αποφάσεις, διότι, στο τέλος της ημέρας, είμαστε όλοι άνθρωποι. “Πραγματικά καταστροφικό” είναι επίσης ο τρόπος που θα περιέγραφα το ίδιο το Halo, τουλάχιστον στην τρέχουσα κατάσταση του.
Δεν είναι μυστικό ότι οι 343 Industries, και αργότερα τα Halo Studios, δυσκολεύτηκαν να πιάσουν αυτό που έκανε το Halo πραγματικά φανταστικό, με κάθε παιχνίδι να υποφέρει από προφανή προβλήματα κατά την κυκλοφορία ή από ελλείπουσες δυνατότητες. Παρά αυτά, θεωρώ λίγο άδικο να φορτωθούν όλες οι ευθύνες στις 343i/Halo Studios. Φαντάζομαι ότι η Microsoft είχε επίσης σημαντικό ρόλο στον τρόπο που διαχειρίστηκε και κακοδιαχειρίστηκε τη σειρά, ακόμα και από τις ημέρες της Bungie.
Μπορεί να γίνει πραγματικά χειρότερο;
Αυτό θέτει το ερώτημα αν η Activision είναι πραγματικά η σωστή επιλογή εδώ. Αν κοιτάξουμε το Call of Duty, είναι δίκαιο να ανησυχούμε ότι το Halo δεν θα έχει καλύτερη μεταχείριση εκεί. Ωστόσο, πιστεύω ότι η σειρά βρίσκεται σε ένα απίστευτο χαμηλό σημείο, ώστε η Activision να είναι καλύτερη επιλογή για το μέλλον του Halo από ένα άλλο παιχνίδι που θα αναπτυχθεί υπό τα Halo Studios, και θα εξηγήσω γιατί.
Γνωρίζουμε ότι τα Halo Studios βασίστηκαν σε μεγάλο βαθμό σε συμβατικές εργασίες για να ολοκληρώσουν το Halo: Campaign Evolved, αν μπορούσαμε καν να το αποκαλέσουμε ολοκληρωμένο. Λόγω αυτής της εξωτερικής ανάθεσης, θα έλεγα ότι το Halo: Campaign Evolved είναι μεταξύ των χειρότερων τρόπων να βιώσεις το πρώτο παιχνίδι Halo, πίσω μόνο από το Halo: Combat Evolved Anniversary.
Όπως και το Campaign Evolved, η Anniversary έκδοση παίρνει δημιουργικές ελευθερίες που πιστεύω ότι χαλάνε την εμπειρία για τους επιστρέφοντες φαν και αδικούν το πρωτότυπο για τους νέους παίκτες του Halo.
Μην με παρεξηγείτε, ωστόσο, το Campaign Evolved δεν είναι κακό. Αφήνει να αφηγηθεί την ίδια ιστορία με το πρωτότυπο, οπότε δεν είναι όλα κακά, και μου άρεσαν τα ενημερωμένα γραφικά και κάποιες από τις αλλαγές στα επίπεδα, αλλά εκεί είναι που τελειώνουν κυρίως τα θετικά μου.
Το Campaign Evolved υπο suffers from worse cutscenes, awkward pacing, poorly directed voice-overs, and an experience that feels like it was worked on by 2,000 people who barely communicated with one another. Παρ’ όλα αυτά, θα έδινα στην καμπάνια μια σταθερή βαθμολογία 7/10 γιατί, παρά τα προβλήματά μου, διασκέδασα.
Παραδόξως, φαίνεται ότι η διασταύρωση Helldivers 2 x Halo ODST έκανε περισσότερα για το Halo από μια ανακατασκευή του πρωτότυπου παιχνιδιού. Αν βρίσκεστε σε ένα σημείο όπου οι διασταυρώσεις σε άλλα παιχνίδια βασισμένα σε τίτλους που προηγήθηκαν της στούντιο σας γίνονται πιο αποδεκτές από τα πραγματικά σας παιχνίδια, τότε προφανώς κάτι πρέπει να αλλάξει.
Οι αποστολές προλόγου σκότωσαν κάθε ελπίδα που είχα
Τα Halo Studios ανέπτυξαν τρεις νέες αποστολές που διαδραματίζονται πριν από τα γεγονότα του Halo: Campaign Evolved. Ωστόσο, με σχεδόν κάθε δυνατό τρόπο, αποτυγχάνουν να προσφέρουν οτιδήποτε σημαντικό στην ιστορία του Halo. Αντίθετα, σπατάλησαν αυτό που θα έπρεπε να ήταν μια ευκαιρία για τα Halo Studios να δείξουν ότι κατανοούν το Halo και μπορούν να προχωρήσουν τη σειρά.
Αυτό που λάβαμε αντί αυτού μετατράπηκε σε μια εμπειρία που μπορώ να περιγράψω μόνο ως ίσως τη χειρότερη ιστορία που έχει ειπωθεί μέσα σε ένα παιχνίδι Halo, δίπλα στο Halo 5. Επιτρέψτε μου να σκιαγραφήσω μια καλύτερη εικόνα του τι θα μπορούσαμε να είχαμε.
Αντί για τον Master Chief και τον Sgt. Johnson να περιπλανώνται γύρω από ένα πλοίο Covenant, φανταστείτε τρεις αποστολές που διασχίζουν την καμπάνια ακολουθώντας τον Thel ‘Vadam, τον Arbiter, καθώς προσπαθεί απεγνωσμένα και τελικά αποτυγχάνει να σταματήσει τον Master Chief από το να καταστρέψει το Halo.
Όχι μόνο αυτό θα μας έδινε μια πολύ πιο ενδιαφέρουσα προοπτική για τα γεγονότα του πρώτου παιχνιδιού, αλλά θα μπορούσε να οδηγήσει τέλεια στο Halo 2. Αντίθετα, λάβαμε μια σχεδόν ξεχασμένη εμπειρία που φαίνεται σαν μια τεράστια χαμένη ευκαιρία.
Αυτό με επαναφέρει στην πεποίθησή μου ότι η Activision είναι καλύτερη επιλογή από αυτή που εξετάζαμε για το μέλλον του Halo. Η σειρά βρίσκεται σε ένα σημείο όπου, παρά το ότι απολαμβάνω το Halo από το 2001, θα προτιμούσα τώρα να δω τον εκδότη που είναι υπεύθυνος για το Call of Duty να δημιουργεί ένα παιχνίδι Halo.
Πραγματικά δεν βλέπω πώς τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν πολύ χειρότερα από ότι είναι ήδη.
Ναι, γνωρίζω ότι τα battle passes του Call of Duty είναι απαίσια και η matchmaking με βάση τις ικανότητες είναι επίσης απαίσια. Αλλά θα υπενθυμίσω επίσης στους ανθρώπους ότι το Halo Infinite απαιτούσε να πληρώσετε 10 δολάρια για να χρωματίσετε τον Spartan σας λευκό και ήδη έχει matchmaking με βάση τις ικανότητες τόσο αυστηρό όσο το Call of Duty, εκτός από μια βάση παικτών που δεν είναι ούτε ένα κλάσμα του μεγέθους.
Γιατί η Activision μπορεί πραγματικά να έχει νόημα
Η λέξη Activision προκαλεί δικαίως μια αίσθηση καταστροφής. Ωστόσο, η εταιρεία έχει καταφέρει να κυκλοφορεί τεράστια παιχνίδια Call of Duty σε ετήσια βάση, με τη σειρά να βρίσκεται τακτικά ανάμεσα στα κορυφαία πωληθέντα παιχνίδια κάθε χρόνο.
Παρά το γεγονός ότι οι ετήσιες κυκλοφορίες του Call of Duty έχουν αρχίσει να γίνονται βαρετές, είναι δίκαιο να πούμε ότι η Activision λειτουργεί ως μια καλά ενορχηστρωμένη μηχανή χωρίς προφανή σημάδια επιβράδυνσης. Σε αντίθεση με τις 343i/Halo Studios, που συχνά δυσκολεύονταν να εκδώσουν παιχνίδια, η Activision έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι μπορεί να συντονίζει τεράστιους τίτλους σε πολλαπλά στούντιο και να τους κυκλοφορεί.
Μιλάμε για μια επιχείρηση ικανή να διαχειρίζεται μεγάλες καμπάνιες, multiplayer, συστήματα προόδου, περιεχόμενο live-service, υποστήριξη PC, υποστήριξη κονσολών, υποδομή backend και πολλά στούντιο που εργάζονται παράλληλα.
Ωστόσο, καταφέρνει να εκδίδει ένα παιχνίδι Call of Duty κάθε χρόνο. Αν όλα αυτά τα παιχνίδια είναι καλά είναι ένα άλλο ερώτημα. Και πάλι, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ότι η Activision ξέρει πώς να οργανώνει και να εκδίδει τεράστια FPS έργα.
Αυτό είναι το μεγαλύτερο πράγμα που μου δίνει ελπίδα εδώ, ειδικά όταν το Halo έχει επανειλημμένα δυσκολευτεί να έχει όλα έτοιμα κατά την κυκλοφορία. Το Halo Infinite κυκλοφόρησε χωρίς καμπάνια co-op ή Forge; Το Halo 5 επίσης εκδόθηκε χωρίς Forge και ακόμη και το Halo: The Master Chief Collection έγινε διάσημο για την απόλυτα φ terrible κατάσταση του κατά την κυκλοφορία.
Έτσι, το να έχουμε μια εταιρεία που έχει καταφέρει να διαχειριστεί έργα αυτού του μεγέθους είναι τουλάχιστον ελκυστικό θεωρητικά. Είναι επίσης σημαντικό να μην παρασυρθούμε από το γεγονός ότι είναι η Activision.
Φαίνεται ότι δημιουργούν μια εντελώς νέα ομάδα για να αναλάβει ένα έργο Halo και ελπίζω να δούμε κάποιες παλιές, γνωστές μορφές να συμμετέχουν, όπως ο Joe Staten και φυσικά ο Marcus Lehto, ο οποίος έχει μιλήσει πρόσφατα για το πόσο θα ήθελε να επιστρέψει στο Halo, δημοσιεύοντας πολλές δημοσκοπήσεις ρωτώντας τους φανς τι θα ήθελαν να δουν από τη σειρά στο μέλλον.
Αυτή η νέα ομάδα είναι πιθανότατα αυτή που μου δίνει τις περισσότερες ελπίδες, καθώς προφανώς δεν θα είναι απλώς η Treyarch ή η Sledgehammer που θα λέγονται να κάνουν Halo, ή η Infinity Ward που θα αποσπαστεί από το Call of Duty. Η Microsoft δημιουργεί ουσιαστικά μια νέα ομάδα Halo υπό την Activision, πράγμα που δημιουργεί μια ευκαιρία για να προσληφθούν άτομα που θέλουν να εργαστούν στο Halo.
Μια εντελώς νέα ομάδα σημαίνει επίσης εντελώς νέα ηγεσία και, ελπίζω, μια πιο καθαρή δημιουργική κατεύθυνση από την αρχή. Η υπάρχουσα τεχνολογία της Activision, οι διαδικασίες παραγωγής, οι ομάδες QA και η γενική υποδομή θα μπορούσαν να υποστηρίξουν αυτή τη νέα ομάδα χωρίς απαραίτητα να επιβάλλουν τι πρέπει να γίνει το Halo.
Αυτό είναι πραγματικά η σημαντική διάκριση εδώ, γιατί δεν θέλω το Call of Duty να φοράει τη «στολή» του Halo. Αυτό που θέλω είναι το Halo να έχει πρόσβαση στη δομή ανάπτυξης που έχει επιτρέψει στο Call of Duty να εκδίδει συνεχώς τεράστια παιχνίδια χρόνο με το χρόνο, ενώ διατηρεί αυτό που πραγματικά κάνει το Halo, καλά, Halo.
Το Halo δεν χρειάζεται να επαναστατήσει τον τροχό ή τον εαυτό του
Αυτό με φέρνει στο τι νομίζω ότι το Halo χρειάζεται πραγματικά για το μέλλον. Σε αυτό το σημείο, δεν νομίζω ότι η σειρά χρειάζεται μια ακόμη μεγάλη επανεφεύρεση, αν και δεν θα ήμουν ενάντια σε μια επαναφορά των πραγμάτων και να συνεχίσουμε την ιστορία μετά το Halo 3.
Το Halo 4 προσπάθησε να πάρει την ιστορία σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση, το Halo 5 μετά άλλαξε πάλι τα πράγματα και το Halo Infinite προοριζόταν να γίνει μια πλατφόρμα για το Halo για τα επόμενα χρόνια. Στη συνέχεια, οι 343 Industries έγιναν Halo Studios με την υπόσχεση ότι τα πράγματα θα άλλαζαν (Spoiler: δεν άλλαξαν). Σε κάποιο σημείο, χρειάζεστε πραγματικά κάποιον να φτιάξει ένα ολοκληρωμένο παιχνίδι Halo.
Δώστε μου μια καμπάνια με σκορ και χρονισμό, split-screen, καμπάνια co-op, Forge, Firefight, Big Team Battle, κοινωνικές λειτουργίες, προσαρμοσμένα παιχνίδια, θέατρο, ένα σωστό σύστημα προόδου και μια σουίτα multiplayer που να νιώθει πραγματικά ολοκληρωμένη όταν ανοίγω το παιχνίδι την πρώτη μέρα. Αυτά δεν θα έπρεπε να φαίνονται σαν φιλόδοξα αιτήματα, γιατί για μια σειρά όπως το Halo, πολλά από αυτά τα πράγματα ήταν κάποτε απλώς αναμενόμενα από το 2010.
Πάνω απ’ όλα, θα ήθελα επίσης να δω κάποια σταθερότητα με την ιστορία ξανά. Το Halo έχει περάσει πολύ καιρό εισάγοντας νέες ιδέες, στήνοντας κακούς χαρακτήρες, καθορίζοντας πλοκές και στη συνέχεια προφανώς αποφασίζοντας με το επόμενο παιχνίδι ότι θα προτιμούσε να προχωρήσει σε κάτι εντελώς διαφορετικό. Ελπίζω να κρατήσω τα δάχτυλά μου σταυρωμένα.