Ο Γιόκο Ταρό, σκηνοθέτης του Nier: Automata, έχει αποκτήσει φήμη για την ιδιόρρυθμη και εσωτερική του προσέγγιση, κάτι που ενισχύεται από τη χαρακτηριστική μάσκα του, που θυμίζει τον Εμίλ. Τα παιχνίδια του διακρίνονται για τις σκοτεινές και παραμορφωμένες αφηγήσεις τους, εστιάζοντας περισσότερο στις φιλοσοφικές θεμελιώσεις παρά στην παροχή ευτυχισμένων καταλήξεων για τους χαρακτήρες τους.
Η εξέλιξη του Nier
Με το πρώτο Nier, που κυκλοφόρησε το 2010, το παιχνίδι παρουσίασε δύο διαφορετικούς πρωταγωνιστές: έναν πιο ώριμο χαρακτήρα στο Xbox 360 και έναν νεότερο στην PS3. Στη Δύση, και οι δύο εκδόσεις χρησιμοποίησαν τον μεγαλύτερο πρωταγωνιστή. Αυτή η προσέγγιση, όπως δήλωσε ο Γιόκο το 2018, “δεν είχε καλά αποτελέσματα στις πωλήσεις, οπότε σταματήσαμε να το σκέφτομαι υπερβολικά”.
Τα πράγματα άλλαξαν με την κυκλοφορία του RPG το 2017. “Για το Nier: Automata, δεν μου δόθηκε οδηγία να στοχεύσω σε κανέναν,” εξηγεί ο Γιόκο. “Απλά έκανα αυτό που ήθελα και προσπάθησα να παραμείνω κρυφός από την Square Enix όσο το δυνατόν περισσότερο.”
Η επιτυχία του Nier: Automata
Φαίνεται ότι αυτή η προσέγγιση απέδωσε. Το Nier: Automata αποδείχθηκε επιτυχία, πουλώντας πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα και αναγνωρίστηκε ευρέως ως ένα από τα καλύτερα RPG που έχουν δημιουργηθεί ποτέ. Συνδύασε προσβάσιμη δράση με την χαρακτηριστική, εσωτερική αφήγηση του Γιόκο, αναπτύσσοντας μια βάση θαυμαστών που ξεπέρασε τα τυπικά όρια των cult RPG.
“Για να είμαι ειλικρινής, νομίζω ότι φτιάχνω κανονικά παιχνίδια που απευθύνονται σε κανονικούς ανθρώπους,” δήλωσε ο Γιόκο. “Αλλά τελικά, όταν κυκλοφορώ αυτά τα κανονικά παιχνίδια, οι περίεργοι άνθρωποι τα θεωρούν παράξενα και τα απολαμβάνουν. Αυτό πιθανώς σημαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά με εμένα.”
Η φιλοσοφία του Γιόκο
Αυτή η αυτοκριτική φαίνεται να είναι μέρος της μάσκας του Γιόκο – αν και ίσως να είναι εξίσου κομμάτι του χαρακτήρα του όσο και η μάσκα του Εμίλ. Δηλώνει ότι δεν ήταν κάποια μεγάλη φιλοδοξία που τον οδήγησε να γίνει σκηνοθέτης, αλλά το γεγονός ότι μιλούσε τακτικά. Θεωρεί ότι είναι “παραμορφωμένο άτομο” που είναι “ανυπόφορος στη δουλειά”, αλλά ίσως αυτό είναι το κόστος της δημιουργίας κανονικών παιχνιδιών για περίεργους ανθρώπους.
Καθώς η PlayStation σταματά την κυκλοφορία δίσκων, ο δημιουργός του Nier Automata, Γιόκο Ταρό, δηλώνει ότι “λυπάται για την απώλεια φυσικών μέσων” και ανησυχεί για “το μέλλον” των παιχνιδιών: “Έτσι πάνε τα πράγματα.”