Έχω παίξει πολλά παιχνίδια τρόμου όλα αυτά τα χρόνια, αναπτύσσοντας μια σκληρή επιδερμίδα απέναντι σε οτιδήποτε άλλο εκτός από τις πιο προφανείς αναπηδήσεις. Όταν λοιπόν λέω ότι το Silent Hill: Townfall με τρόμαξε, με αναστάτωσε και με άφησε με πολλές σκέψεις στο μυαλό μου που δεν θέλω να σκεφτώ, αυτό σημαίνει ότι με εντυπωσίασε. Τώρα που έχει τελειώσει, συνεχίζω να το σκέφτομαι, προσπαθώντας να βρω έναν τρόπο να το αποδεχτώ, αλλά υποψιάζομαι ότι θα το σκέφτομαι για πολύ καιρό ακόμα.
Το Townfall σίγουρα δεν είναι για όλους. Είναι μια εξαιρετικά αργή διαδικασία μηχανικά και αφηγηματικά, με έντονη stealth δράση, πολλές κρυψώνες και σκληρή τιμωρία για όποιον ανακαλυφθεί. Η ιστορία, μόλις αποκαλυφθεί, είναι πολύ πιο δύσκολη να αντιμετωπιστεί από το να φέρει θεούς ή να εκδηλώσει δολοφονική σεξουαλική καταπίεση. Ωστόσο, αν και υπάρχουν μερικά λάθη και τουλάχιστον ένα αργά παιχνίδι που μισούσα με πύρινη οργή, η συνολική εμπειρία έχει παραμείνει στο μυαλό μου με έναν τρόπο που λίγα πράγματα έχουν. Υπάρχουν στιγμές, ιδέες και ολόκληρα επίπεδα που αξίζουν συζήτησης από μόνα τους, καθώς και γεγονότα, θέματα και θέματα που θα προτιμούσα να μην είναι πια στο μυαλό μου. Θα προσπαθήσω να το κρατήσω όσο το δυνατόν πιο απαλλαγμένο από spoilers, οπότε αν κάτι φαίνεται ασαφές είναι για να κρατήσω αυτά τα μυστικά για να τα ανακαλύψετε εσείς.
Παίζω παιχνίδια τρόμου από την πρώτη κυκλοφορία του Resident Evil 2 και έχω εξερευνήσει τα βάθη των πάντων, από τους μεγάλους προϋπολογισμούς τρόμου του Resident Evil Requiem, μέχρι μικρότερα παιχνίδια τρόμου όπως το Bloodwash, το Mouthwashing και όλα τα ενδιάμεσα. Οι τρέχουσες κορυφαίες συστάσεις μου περιλαμβάνουν παιχνίδια όπως το Soma, το Resi 7, το Amnesia The Bunker, το The Mortuary Assistant και το Mole.
Βλέπω αυτή την πόλη
Όλα αρχίζουν με την άφιξή σας στην μικρή παραθαλάσσια πόλη St Amelia της Σκωτίας, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, ως χαρακτήρας που ονομάζεται Simon Odell. Δεν γνωρίζει γιατί βρίσκεται εκεί ή πού βρίσκεται αυτή η τοποθεσία, γεγονός που λειτουργεί καλά για να τον θέσει ως ένα κωδικό για τις κοινές σας έρευνες σχετικά με το τι συμβαίνει. Αυτές οι πρώτες ώρες, καθώς εξερευνάτε τους ομιχλώδεις δρόμους και κρύβεστε πίσω από κάδους απορριμμάτων από τρομακτικά πλάσματα με γυμνό δέρμα που πηδούν πάνω στις πλάκες, είναι σχεδόν τέλειες για το είδος του τρόμου.
Ο κύριος μηχανισμός στον οποίο βασίζεται η stealth δράση είναι μια παλιά ρετρό CRTV, μια φορητή τηλεόραση που αντικαθιστά ένα κλασικό στοιχείο του Silent Hill, το ραδιόφωνο, για να σας βοηθήσει να ανιχνεύσετε τέρατα. Αντί να έχετε απλώς έναν προειδοποιητικό θόρυβο όταν πλησιάζει ο κίνδυνος, μπορείτε τώρα να ρυθμίσετε την τηλεόραση για να ανιχνεύσετε απειλές και να αποκτήσετε μια εικόνα με θόρυβο της επικίνδυνης κατάστασης μέσω εμποδίων. Η ανατροπή που αποτρέπει να γίνει αυτό υπερβολικά ισχυρό είναι ότι κάθε ξεχωριστό πλάσμα ρυθμίζεται ξεχωριστά, αναγκάζοντάς σας να πηγαίνετε από σήμα σε σήμα για να ελέγξετε πού βρίσκονται όλοι καθώς προχωράτε. Υπάρχει επίσης ένας μηχανισμός για να κοιτάξετε γύρω ή πάνω από αντικείμενα, τον οποίο κρατούσα σαν σωσίβιο για μεγάλο χρονικό διάστημα, χρησιμοποιώντας μόνο τα πιο βασικά pixels για να ρίξω μια ματιά σε φευγαλέες σκιές γύρω από γωνίες.
Αν και είναι πολύ αποτελεσματικό στο να δημιουργεί φόβο, αυτή η stealth δράση κυριαρχεί σε όλα. Οι μάχες είναι δύσκολες, καθώς χτυπάτε σανίδες που γρήγορα διαλύονται (και, αργότερα, σωλήνες που διαλύονται λίγο πιο αργά). Η πυρομαχικά είναι επίσης περιορισμένα λόγω της εξαιρετικά σπάνιας προμήθειας, και το γεγονός ότι η πυροβολισμός συχνά προσελκύει κάθε τέρας στην περιοχή. Ως αποτέλεσμα, οι περισσότερες ώρες του παιχνιδιού περνούν κρυμμένες πίσω από τοίχους και τρέχοντας γρήγορα μεταξύ των μονοπατιών των τεράτων, τρομοκρατημένοι ότι θα ακούσετε μια κραυγή «σε βρήκα».
Η σύλληψη οδηγεί είτε σε μια άσχημη, επικίνδυνη μάχη είτε σε μια απελπισμένη διαφυγή για να ξεφύγετε και να κρυφτείτε. Σε ανοιχτές περιοχές, όπως οι δρόμοι της πόλης, η δεύτερη επιλογή δεν είναι και τόσο κακή, οδηγώντας σε σπριντ με την καρδιά στο στόμα μακριά από τον κίνδυνο. Ωστόσο, σε πιο κλειστούς εσωτερικούς χώρους, οι επιλογές σας περιορίζονται, οδηγώντας σε αρκετά δύσκολα επίπεδα όπου απλώς είστε κολλημένοι κρυμμένοι χωρίς σαφή πορεία μπροστά ή τρέχοντας χωρίς καμία κατεύθυνση για να καταλήξετε σχισμένοι σε μια γωνία. Η αφθονία των αντικειμένων θεραπείας και ο μηχανισμός αναζωογόνησης με IV φαίνεται να έχουν σχεδιαστεί εν μέρει για να αντισταθμίσουν αυτό και να αποτρέψουν την επαναλαμβανόμενη θανάτωσή σας μέχρι την τελευταία σας αποθήκευση.
Η σκοτεινή πλευρά
Ορισμένες από αυτές τις υπερβολικά σκληρές στιγμές μπορούν πραγματικά να μετατρέψουν το Townfall από τρομακτικό σε κάπως κουραστικό – μια ενότητα αφαιρεί την ικανότητά σας να πολεμήσετε ή να αναστηθείτε, για παράδειγμα, ενώ περιορίζει την ανίχνευση των απειλών, και ακολουθείται αμέσως από μια σχεδόν εξίσου σκληρή ενότητα παρόμοιου μήκους, κάνοντάς το φτωχό για αρκετές ώρες μετά από μια εξαιρετική αρχή. Υπάρχει επίσης ένα συγκεκριμένο ειδικό εχθρός, ικανός για θανατώσεις με μία κίνηση, που εμφανίζεται περιστασιακά και φαίνεται να σας παρακολουθεί, ακόμη και όταν δεν γνωρίζει πού είστε. Αυτό δημιουργεί ενοχλητικές στιγμές όπου είστε απλώς παγιδευμένοι σε ένα δωμάτιο ενώ περιπολεί αδιάκοπα έξω, συχνά σας δίνει λίγες επιλογές εκτός από το να κάνετε μια απελπισμένη προσπάθεια ελπίζοντας ότι δεν θα σας δει. Μπορείτε να ρίξετε αποσπασματικές μπουκάλες και τούβλα για να κερδίσετε ένα κενό για να ξεφύγετε, αλλά κάπως πάντα βρίσκει τον δρόμο του ακριβώς έξω από όπου βρίσκεστε.
Αυτές οι στιγμές μπορεί να είναι εξαντλητικές και σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνες για το ότι αυτό το παιχνίδι χάνει μόλις μια τέλεια βαθμολογία. Εν μέρει επειδή οδηγεί την έντονη stealth δράση πέρα από το σημείο του να είναι διασκεδαστική, επιβραδύνει τη ροή και, όποτε εμφανίζεται το τέρας με το insta-kill, γνωρίζετε ότι το επόμενο τμήμα θα είναι φρικτό και θα πάρει μια αιωνιότητα.
Ωστόσο, για κάθε ενοχλητική στιγμή, το Silent Hill Townfall έχει πολλές περισσότερες στιγμές καθαρής μαγείας τρόμου. Ιδιαίτερα ένα επίπεδο αργά στο παιχνίδι προσφέρει μια νόστιμα υπονομευτική ανατροπή με μια καραμπίνα και κάποιους τρόμους της γάτας και του ποντικιού. Υπάρχει επίσης μια λίστα γρίφων, αποκαλύψεων, χαρακτήρων και εξελίξεων της ιστορίας που με έκανε να σημειώνω επανειλημμένα «Ω Θεέ μου» στις σημειώσεις μου.
Υπάρχουν περιοχές όπου δεν συμβαίνει τίποτα, αλλά η απλή αποδοχή του είναι εκπληκτική – η ατμόσφαιρα και οι δονήσεις της ύπαρξης είναι απίστευτες. Οι ομιχλώδεις δρόμοι της πόλης είναι άψογα τρομακτικοί και απομονωμένοι, δημιουργώντας μια απομονωμένη και απειλητική πίεση καθώς εξερευνάτε. Υποστηρίζω ότι μπορούσα να μυρίσω την κρύα, αλμυρή ομίχλη της θάλασσας στην οποία περιπλανιόμουν. Είναι συγκεκριμένα τοποθετημένο στη Σκωτία, αλλά η εκπληκτική αναπαράσταση των δρόμων, των κατοικιών και των εμπορικών κέντρων της δεκαετίας του ’90 θα αντηχεί με οποιονδήποτε μπορεί να θυμηθεί το Ηνωμένο Βασίλειο εκείνης της εποχής.
Η Άλλη Διάσταση από την άλλη πλευρά αποκτά μια βαρύτητα, κινηματογραφική, τσιμεντένια ωμότητα, φωτισμένη σκληρά σε μονόχρωμα κομμάτια χρώματος. Έχω βγάλει περισσότερες φωτογραφίες από το Townfall από οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι πρόσφατα, και δεν έχει καν λειτουργία φωτογραφίας, απλώς φαίνεται τόσο καλό. Όπου κι αν βρίσκεστε, το παραμορφωμένο, πνιγμένο πιάνο, η λαμπερή κιθάρα και οι ήχοι των συνθεσάιζερ δημιουργούν μια αιχμηρή ένταση καθώς μεταλλικοί ήχοι αντηχούν στο βάθος και οι αόρατοι ήχοι από υγρούς σπασμούς σας τσακίζουν τα νεύρα. Δεν έχω παίξει τίποτα που να φαίνεται, να ακούγεται ή να νιώθει τόσο καλό εδώ και χρόνια.
Καθώς εξερευνάτε, θα ανακαλύψετε γρίφους που, για το μεγαλύτερο μέρος, αποφεύγουν κρυπτικά ποιήματα και περίπλοκους μηχανισμούς θυρών, υπέρ της πιο ρεαλιστικής προσέγγισης – μια πρώιμη πρόκληση σας έχει να αποκτήσετε μια προπληρωμένη κάρτα για τον μετρητή ηλεκτρικής ενέργειας από τον περιπτερά. Υπάρχουν μερικοί εξαιρετικά παράξενοι γρίφοι, ειδικά στην Άλλη Διάσταση, όταν συνδέονται άμεσα με την ιστορία, και η CRTV μπαίνει επίσης στο παιχνίδι – επιτρέποντάς σας να συντονιστείτε σε αποσπασματικά βίντεο που προσφέρουν στοιχεία και τοποθεσίες – αλλά οι περισσότεροι από αυτούς φαίνονται βασισμένοι και πρακτικοί. Υπάρχει μια πιο ερευνητική αίσθηση και πολλές ικανοποιητικές στιγμές «δεν μπορεί να είναι;» όταν όλα συνδέονται. Μερικές σκηνές είναι ουσιαστικά υπερβολικά μεγάλες αναζητήσεις που φαίνονται κουραστικές, και υπάρχει ένα γρίφος στο τέλος που φαίνεται να περιλαμβάνει απλώς την μαντεψιά συμβόλων που με τρέλανε, αλλά η πλειοψηφία τους είναι πολύ ικανοποιητική.
Μέσα σε όλα αυτά, η ιστορία χρειάζεται τον χρόνο της για να αποκαλύψει οτιδήποτε, και θα χρειαστείτε τουλάχιστον δέκα ώρες πριν έχετε οτιδήποτε άλλο εκτός από μισές υποθέσεις και υποθέσεις που εγγυώμαι ότι θα είναι λάθος. Το μόνο που θα γνωρίζετε για σχεδόν τρία τέταρτα του παιχνιδιού είναι ότι έχει συμβεί κάτι πραγματικά απαίσιο, και το να αφήσετε το μυαλό σας να τρέξει με αυτό είναι πολύ πιο αποτελεσματικό από το να σας πει οτιδήποτε (αν και η αποκάλυψη είναι μια άξια πληρωμή). Υπάρχουν μόνο λίγοι χαρακτήρες, αλλά όλοι είναι συναρπαστικοί καθώς μαθαίνετε περισσότερα για αυτούς και γιατί βρίσκονται εκεί. Ένας συγκεκριμένα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον, για λόγους που σχετίζονται με την κατάσταση του κόσμου αυτή τη στιγμή και το πώς αντιμετωπίζουν αυτό που συμβαίνει.
Η αφήγηση διαπλέκεται μέσα από την ουσία του παιχνιδιού καθώς συνδέετε τις κουκίδες. Υπήρχαν τόσες πολλές στιγμές «Ω. Ω. Ωωω» καθώς έκανα συνδέσεις, συνειδητοποιώντας πράγματα, όπως τι χρησιμοποιούσε ένα συγκεκριμένο τέρας ως όπλο ή γιατί ένα από τα πρώτα «κλειδιά» που αποκτάτε είναι ένα νυστέρι. Ένας νέος γύρος παιχνιδιού είναι απλώς αυτή η κατάσταση επί εκατομμύρια, καθώς όσα δεν καταλάβατε πριν επανατοποθετούνται με όσα γνωρίζετε τώρα.
Αυτή είναι μια καταπληκτική εμπειρία τρόμου, γεμάτη με τον φόβο και την ανησυχία που δεν έχω νιώσει από παιχνίδι εδώ και πολύ καιρό. Ο κόσμος και η ατμόσφαιρα που έχει δημιουργήσει η Screen Burn Interactive εδώ πραγματικά φαίνεται να έχει θέσει νέο επίπεδο, και το έχει κάνει με έναν τρόπο που είναι απολύτως Silent Hill – επαναστατώντας αυτό που μπορεί να είναι, ενώ παραμένει πιστό σε αυτό που είναι. Δεν είναι τέλειο και υποψιάζομαι ότι μερικοί άνθρωποι θα δυσκολευτούν με το πόσο αμείλικτο μπορεί να είναι. Αλλά ακόμα και με τα ελαττώματά του, είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να προσφέρει το είδος του τρόμου.
Το Silent Hill Townfall αξιολογήθηκε σε PC, με κωδικό που παρέχεται από τον εκδότη.