Η αποστολή A Towerful of Mice εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια της ιστορίας της Keira Metz στο Velen και με προτεινόμενο επίπεδο έξι, είναι μία από τις πρώτες ιστορίες φαντασμάτων του The Witcher 3. Συνδυάζοντας έναν στοιχειωμένο πύργο, τρομαγμένους ντόπιους και αγάπη που επιμένει, προκύπτει μια παραδοσιακή γοτθική ιστορία τρόμου στο βαλτώδες Velen.
Ο προορισμός μας, το Fyke Isle, είναι τυλιγμένο σε ομίχλη. Καθώς πλέουμε προς αυτό, σκοτεινά δάση πλαισιώνουν τις δύο όχθες ενός λεπτού ποταμού, με μόνο δύο φωτεινές κουκίδες τη νύχτα – το λευκό καπέλο του Geralt και τις αστραπές ενός λευκού δαίμονα που σκίζει τα δέντρα. Έχω ολοκληρώσει την αποστολή A Towerful of Mice μία φορά στο παρελθόν, αλλά δυστυχώς, το μόνο που θυμάμαι είναι ότι έφτασα εκεί με βάρκα. Όλα τα άλλα παραμένουν μυστήριο, αλλά η βασική υπόθεση είναι αυτή: οι δεισιδαιμονικοί ντόπιοι έχουν ζητήσει από την κρυμμένη μάγισσα Keira Metz να άρει την κατάρα από το Fyke Isle. Αντίστοιχα, η Keira ζητάει βοήθεια από τον Geralt – αν μη τι άλλο, για να κρατήσει τους ντόπιους με το μέρος της ενώ οι κυνηγοί μάγων σαρώνουν τη γη.
Ημερολόγιο Αποστολής
1. Καινούργιος εσύ
Μόνο στην ανανεωμένη έκδοση!
2. Χρησιμοποίησε τα εργαλεία σου
Δημιούργησε μια καινούργια κατασκευή.
3. Στάσου στις θέσεις σου
Δεν επιτρέπεται η αποθήκευση και η επαναφόρτωση!
4. Ετοιμάσου
Σπαθί πρώτα, ερωτήσεις μετά.
Φάρσα ή θεραπεία
Στο υπόγειο, φαντάσματα χωρικών αναρωτιούνται γιατί το δωμάτιο είναι γεμάτο με κλουβιά αρουραίων. Δύο σκάλες πάνω, η κόρη του ευγενούς παρακαλεί τον πατέρα της να βοηθήσει τους ντόπιους. Μια αόρατη φωνή τους ειδοποιεί για την οργισμένη μάζα κάτω και οι αχνές σκιές τους εξαφανίζονται, αλλά στην σύγχρονη εποχή, ένα σκελετός κείτεται κάτω από μια καρέκλα στην οποία καθόταν ο ευγενής. Μέχρι τώρα, ο τρόμος του Fyke Isle είναι έντονος: τρομάζω σε κάθε κούφια σανίδα και σε κάθε σπινθήρα αρουραίου, και η αναρρίχηση στον πύργο μοιάζει με την κίνηση προς έναν αόρατο τρόμο.
Σε αυτό το σημείο, η A Towerful of Mice έχει περισσότερα κοινά με κλασικές ιστορίες φαντασμάτων όπως το The Turn of the Screw και το The Haunting of Hill House παρά με το The Witcher. Είναι μια απόδειξη του πόσο γρήγορα μπορεί η CD Projekt Red να μας μπλέξει και να μας τυλίξει σε μια ιστορία. Οι αποστολές του The Witcher 3 και του Cyberpunk 2077 επιβάλλουν βασανιστικές αποφάσεις στους παίκτες, αλλά οι συνέπειές τους είναι τόσο μνημειώδεις γιατί μας έχουν κάνει να νοιαζόμαστε τόσο γρήγορα.
Προειδοποίηση για σπόιλερ
Όπως πολλές αποστολές του The Witcher 3, η βία στην A Towerful of Mice κρύβει θλίψη. Σε ένα κρυφό εργαστήριο στην κορυφή του πύργου, το φάντασμα της κόρης του ευγενή, Anabelle, αποκαλύπτεται. Μιλώντας στον Geralt, θυμάται ότι πήρε μια παραλυτική φίλτρο – που φαίνεται να είναι δηλητήριο – για να αποφύγει να πεθάνει από τα χέρια της μάζας. Η μάζα φεύγει, αλλά όταν η Anabelle ξυπνά πολύ αργότερα, είναι ακόμα παραλυμένη – και την τρώνε ζωντανή αρουραίοι. Πέθανε νομίζοντας ότι ο εραστής της, Graham, την είχε εγκαταλείψει (ήταν μέρος της μάζας, αν και προσπαθούσε να την σταματήσει), και προτείνει ότι η κατάρα θα αρθεί αν ο Geralt φέρει τα λείψανά της για να τα θάψει ο Graham.
Η ιστορία έχει λογική, αλλά κάτι μυρίζει άσχημα. Και ενώ δεν θυμάμαι πώς πηγαίνει η A Towerful of Mice, οι 160 ώρες που πέρασα στο The Witcher 3 είναι αρκετές για να εμπιστευτώ το ένστικτό μου. Αρνούμαι την Anabelle, η οποία στη συνέχεια ρωτάει αν ο Geralt θα φέρει τον Graham για να ζητήσει συγχώρεση. Αυτό φαίνεται δίκαιο – αν ο Graham είναι πρόθυμος – οπότε κωπηλατώ πίσω απέναντι στον ποταμό και τον βρίσκω σε ένα μικρό ψαροχώρι. Ακόμα traumatized από εκείνη τη νύχτα, ο Graham είναι πρόθυμος να βοηθήσει να ξεκουραστεί η Anabelle και επιστρέφει στο Fyke Isle με τον Geralt.
Επιστρέφοντας στο εργαστήριο του πύργου, η Anabelle αποκαλύπτεται στην αληθινή της μορφή: μια Μαύρη Πανούκλη με σαγόνια και βυθισμένο δέρμα. Για να αρθεί η κατάρα, ο Graham πρέπει να αποδείξει ότι την αγαπά ακόμα φιλώντας την. Και ενώ ο επαγγελματισμός του Geralt έχει υπάρξει παρηγορητικός καθ’ όλη τη διάρκεια της αποστολής, δεν με βοηθά όταν η κάμερα της σκηνής κινείται για να ακολουθήσει τον Graham – το φεγγαρόφωτο που πέφτει στον λαιμό του τον κάνει να φαίνεται εκτεθειμένος στο σκοτάδι, και το να τον παρακολουθώ να πλησιάζει την Anabelle μοιάζει με το να παρακολουθώ δάχτυλα να πλησιάζουν μια αρκούδα.
Με μια τελευταία γοτθική εντύπωση, η αληθινή αγάπη νικά. Κάπως. Για μια στιγμή, η Anabelle είναι πάλι μια νέα γυναίκα – και μετά εξαφανίζεται, και ο Graham είναι νεκρός στο πάτωμα. Η κατάρα έχει αρθεί, η αποστολή ολοκληρώθηκε, αλλά δεν υπάρχει γιορτή. Το Fyke Isle παραμένει αφόρητα θλιβερό. Αλλά για μια ώρα, ήταν πραγματικό.